Pamiętnik, dziennik, blog analogowy 😁 Śmierć bliskiej osoby, dorastanie, nowe relacje, nowe doświadczenia i jednocześnie brak jednego z rodziców – to wszystko są niezwykle silne doświadczenia, które mogą wywołać u nastolatka burzę emocji. Jest to sytuacja niezwykle złożona, w której młoda osoba musi zmagać się z wieloma sprzecznymi uczuciami. Jak… Continue reading
Przypominam, że dzisiejsza kartka z Pamiętnika dotyczy roku 1989 Sąd sądem…, ale dla 15-latka, to są poważne sprawy Potencjalne odczucia nastolatka podczas wizyty w sądzie: 1. **Wizyta w sądzie może być dla nastolatka niezwykle stresującym przeżyciem.** Obca atmosfera, formalności prawne i poważne tematy poruszane podczas rozprawy mogą wywoływać lęk i… Continue reading
Małe jest piękne, ale czasem może przeszkodzić 🙂 W jednym z ostatnich wpisów pochwaliłem się, że my jako młodzi i mężczyźni i dżentelmeni odprowadzamy koleżanki, a tutaj taka niespodzianka, której to nie potrafię wyjaśnić dlaczego tak się stało, że nasze kulturalne grzeczne odprowadzanie koleżanek tak szybko się skończyło. Więcej w… Continue reading
Rok 1989 i więcej w nagraniu audio Czy mnie się wydaje, że tylko 15-latki odprowadzają się wieczorami do domu po dyskotece? Przepraszam – zapomniałem, że współcześnie młodzież chyba nie chodzi na dyskoteki… Czy chodzi? 😁😁😁
W nagraniu filmowym głównie o prasie Przypominam, że jeszcze komuna trwa a masło już jest w sklepach. W nawiązaniu do wątku spożywczego, to jeszcze pozwolę sobie wspomnieć, że czasami w szkole było dostępne masło, które w jakiś sposób było uczniom dystrybuowane, rozdzielanie. Nie wiem na jakich to odbywało się zasadach,… Continue reading
Cykliczne wydarzenie w ciągu roku przyciągało uczniów szkół podstawowych i średnich – chodzi o dyskoteki organizowane przez miejscowe Ośrodki Kultury. Lata 80 odnotowywały w tej materii znaczne zainteresowanie. Więcej w tym temacie w nagraniu filmowym! 😁😁😁
Jestem prawie przekonany, że osoby nastoletnie nie są w pełni świadome czym tak naprawdę jest ten niebezpieczny nałóg, który być może zaczyna się już od najmłodszych lat. Jak było w moim przypadku? O tym standardowo w nagraniu głosowym.
Czyli trochę z roku 1989. Oczywiście garść moich wspomnień z podwórka Adriana i gdzie się ono mieściło? O tym i nie tylko na stronie internetowej oraz w nagraniu głosowym.
Ilu było braci babci Zosi? Mój Pamiętnik utrwalił tylko dwóch – ale było ich trzech. Czy więcej? W tym dniu wzmianka o ulicy Ogrodowej. Dlaczego? O tym w nagraniu głosowym na stronie www.
Okazuje się że rok 1989 obfituje w same osobiste sukcesy. Ostatnio pierwsze frytki a z dzisiejszego zapisu z pamiętnika wynika, że potrafiłem już robić ciasto – i to wcale nie z proszku. Jakie to ciasto? O tym i o innych kulinarnych sprawach w nagraniu głosowym.
Miałem 15 lat, kiedy sam zrobiłem frytki – i wcale nie pracowałem wtedy w MC Donaldzie. Na czym polegały frytki falsyfikaty? O tym i o innych kwestiach z tego dnia w nagraniu głosowym…
W dzisiejszym materiale jest kilka wątków, których nie poruszę w nagraniu głosowym, ale są dość istotne. Dla młodego człowieka brak komputerów na tak zwanych “bilardach” to była duża strata rozrywki w danym dniu. Trudno mi teraz powiedzieć czy Góral żartował, gdy mówił, że komputery ukradli czy też nie. Kim był… Continue reading
Czy to nie jest zastanawiające, że na lody potrafiłem z kolegami wybrać się kilka razy w ciągu dnia i to w marcu? Czyżby miesiąc ten był odpowiednio ciepły żeby jeść lody? Oczywiście w tamtym czasie raczej trudno o informację, która dzisiaj jest powszechna, że lody najbezpieczniej spożywa się właśnie w… Continue reading
Będę szczery. Nie lubiłem chodzić do kościoła a chyba jeszcze bardziej do fryzjera. Jeśli chodzi o fryzjera, to na pewno więcej powiem w nagraniu głosowym – jest poniżej
Czas wrócić do przeszłości. Dziś w nagraniu głosowym przywołuję wspomnienia z tamtego okresu. Okazuje się, że bez Internetu można było się odnaleźć w rzeczywistości.
Piękno to być może rzecz gustu. Punkt widzenia może się zmienić co kilkadziesiąt lat. Zreszta każdy odbiera rzeczywistość na ile w danym wieku ją postrzega. Kino nocne było dla mnie “syfne”. A jakie miało być, aby takie nie było? Tego nie jestem w stanie powiedzieć. Ale wiem, co powiedziałem w… Continue reading
Plaga ze wschodniego rynku w latach 80? Niekoniecznie. Niemniej w akcesoria rozrywkowe można się było dość dobrze zaopatrzyć i cieszyć się tymi zdobyczami elektroniki bardzo długo.
Czas uruchomić przeszłość zapisaną w moim pamiętniku z roku 1989. Czytając tę kartkę myślałem nad tym, kim jest Korek. Czasami takie pseudonimy, ksywki, przezwiska wiadomo, że były od nazwiska albo od imienia albo od jakiejś cechy czy wyglądu człowieka. Niemniej w tym wypadku nic nie przychodzi mi do głowy. A… Continue reading
Młodzi nie zawsze chcą słuchać mądrych rad dorosłych. Czasami sami wiedzieliśmy co było dla nas dobre. Zwłaszcza jeśli chodzi o to, jak się ubrać. Z tego co pamiętam ubierałem się lekko, no i czasami ponosiłem tego konsekwencje – bezpieczne 🙂 Ps. Dziś nie ma mojego komentarza głosowego
Potrzeba towarzystwa jest bardzo silna. Swoim zasięgiem w latach 80 i 90 a na pewno i teraz obejmuje również i inne szkoły podstawowe, które funkcjonują w pobliżu albo w dalszej nawet odległości. W dobie dzisiejszego stanu, który trwa już prawie 2 lata taką silną potrzebę wzajemnego, bliskiego, osobistego kontaktu widać… Continue reading
Sam ich widok był dla mnie przerażający. Być może tak pomyślałem w roku 1989. Ale to tylko pokazuje, że czasami strach jest nieodłączną częścią naszego życia w wieku dorastania, ale i również w dojrzałym i średnim wieku towarzyszy nam to uczucie. W tamtym czasie, w latach 80 i 90 dość… Continue reading
Takich lekcji wychowania fizycznego się nie zapomina, gdyż jak widać zapisałem to w swoim pamiętniku. No a po latach też takie wyciski na tej lekcji Kultury Fizycznej pamiętam. Pan nauczyciel niskiego wzrostu potrafił bardzo mocno zajść uczniom za skórę. Być może było tak dlatego, że my jemu zaszliśmy za skórę… Continue reading
W czasie, gdy nie było telefonów komórkowych na lekcjach musieliśmy sobie jakoś radzić z przekazywaniem informacji sobie nawzajem. Być może i takie techniki są stosowane dzisiaj na lekcjach, bo być może jest swojego rodzaju zakaz używania telefonów komórkowych podczas zajęć lekcyjnych. W każdym razie takie przeżycie niosło ze sobą swoisty… Continue reading
Słowa, które ci pomaga, nie możesz sobie sam powiedzieć. Człowiek mógłby sobie dużo rzeczy sam powiedzieć, ale nie będą one miały takiego mocnego i gruntownego oddziaływania jak słowa, które wypowiada ktoś inny. Oczywiście mówimy tu o tym, by mówić słowa, które pocieszają albo w jakiś sposób wzmacnianiają nas.
Czy to ma jakieś znaczenie kim był Hipis (pisownia oryginalna) z roku 1989? Być może i nie ma znaczenia. Z tego, co zdążyłem już podejrzeć z następnych dni, to będzie wiadomo dokładnie kto to jest. Ale o tym za jakiś czas, a teraz wpis o tym, co działo się również… Continue reading
Każdy inaczej wspomina lata 80. Całe szczęście, że wziął mi się w głowie skądś olej i zapisywałem sobie niektóre swoje wydarzenia z tych lat. Jak widać z ostatnich dni tamtych czasów, to zapisywałem głównie rozrywkowe rzeczy, które miały wtedy dla mnie jakieś znaczenie.
A w roku 1989 prowadziliśmy własne śledztwo. Czym ono się różniło od dzisiejszego śledztwa? I czy było skuteczne? We wpisie jeszcze informacja o mini grach. I o tym jaką wartość kiedyś stanowiły surowce wtórne.
ile kosztowało nas nagranie własnych piosenek przy końcu lat 90? Czy one przetrwały do dziś? To raczej zagadka, na którą nie znam odpowiedzi i być może współautor może będzie coś pamiętał.
Kto z nas stał w kolejce po mleko, które było nalewane na ulicy z wozu do kanki? Ja osobiście tego nie robiłem, ale kilku moich znajomych w tym procederze, który był pod koniec lat 80 popularny uczestniczyli. Dzisiaj mleko sprzedawane jest w kartonie albo w butelce plastikowej, ale warto dodać,… Continue reading
To chyba już trzeci zeszyt zapisany moimi wspomnieniami sprzed 30 lat. Dzisiaj prezentuję Państwu pierwszą kartkę z tego dziennika. Nieskromnie przyznam, że dzisiaj nie stworzyłbym takiej pierwszej strony swojego pamiętnika jak wtedy, gdy miałem 15 lat.
Ostatnia kartka z pamiętnika. Ale wcale to nie oznacza, że jest to ostatni wpis z mojej udokumentowanej przeszłości. Kto może pisać pamiętnik? Czy każdy się nadaje? Czy są w tym jakieś niebezpieczeństwa? O tym więcej wiadomości głosowej tylko na stronie www.
Po 30 latach wszystko wydaje się prostsze. Choć i ten wiek też ma swoje obawy i o odwagę też nie jest łatwo. Z czym się borykałem wtedy…, to o tym w nagraniu głosowym.
Dziś w komentarzu głosowym o tym, że z perspektywy mojego mijającego czasu młodzież lubi zajęcia.
Internet bardzo by się przydał w latach 80, ale i bez niego jakoś można było żyć 🙂 Więcej w komentarzu głosowym.
Tysiące złotych szło na rozrywkę. Oczywiście, że to tylko wielkie nazwy tych pieniędzy w porównaniu z jego wartością. Za te pieniądze mogłem sobie kupić koguta. Czy chodziło o prawdziwego koguta? O tym w nagraniu głosowym.
Pierwszy pies w moim życiu to miał na imię Kropka? I czy był to pierwszy piesek? Jak się potoczyły jego losy?
Koniec ostatniego dnia roku spędziłem w towarzystwie młodych i na rozrywce telewizyjnej. Western wtedy to było coś extra! A dawka dźwięków z popularnego programu rozrywkowego Peters Pop Show zaspokoiła moja rosnącą potrzebę odbierania popowych, dyskotekowych wrażeń. Takiej muzyki nie słyszało się w dzień i na codzień.
Wychowuje nas ulica. Różnie to można rozumieć. Dla mnie wtedy, to było spędzanie czasu wolnego, to rozrywka, poznawanie siebie, świata, rozumienie człowieczeństwa, wyszumienie się, radości i smutki… Nasza ulica była spokojnym miejscem do tego wszystkiego. Bardzo dobrzy, cisi i mili sąsiedzi. Nie zabrakło muzyki w wakacje albo ferie zimowe z… Continue reading
Przecinek ma znaczenie – zwłaszcza po ponad 30 latach 🙂 Byki, że ho ho. Imiona z małej litery… Dobrze, że chociaż styl pisma chyba nadrabia 🙂 A czy fajnie, że nie ma gości? O tym w nagraniu audio na stronie.
Piekłem ciasto. Tutaj tego nie pisałem, ale na pewno potrafiłem robić murzynka i biszkopt. Czy jeszcze jakieś? Hm… Nie przypominam sobie. Być może będzie coś w innych latach opisane. Nie były to moje jedyne zdolności 🙂 nabyte w okresie dorastania. Więcej… między innymi o lokowaniu produktu w nagraniu głosowym.
Natrzeć kogoś… To dobry pomysł pod warunkiem, że będzie śnieg (świeży śnieg) i jest się nastolatkiem. Nie wiem, co jest przyjemnego w natarciu kogoś śniegiem… Może to taki koński podryw? Więcej w komentarzu głosowym.
Jak pomyślę sobie o tym, że kiedyś nastolatki miały taką zabawę jak pryskanie z jajeczek napełnionych wodą, to aż mi się w głowie nie mieści, że było to kiedyś zabawne i popularne. W tamtych czasach nie brakowało nastolatkom pomysłów a i nie zawsze wszystkie były mądre a nawet niektóre były… Continue reading
Chyba każdy nauczyciel miał jakieś przezwisko, ksywkę, pseudonim, który został jakoś nadany przez uczniów – nauczyciele są chyba tego świadomi :). Jak sobie wspomnę o tym, jakie to były ksywki… Aż wstyd powtarzać – nie żeby były obraźliwe, ale chyba nie mam śmiałości o tym pisać 🙂 Ale kim jest… Continue reading
Żeby posłuchać muzyki trzeba było mieć magnetofon. Nie każdy go miał, bo i nie zawsze były w sklepach dostępne. Poza tym czasami słuchało się w kilka osób. Dziś… Wystarczy smartfon i dostęp do Internetu i… słuchasz sam, tego, co Ci się podoba 🙂 Na stronie www jest mój komentarz głosowy.
Pisałem kiedyś pamiętnik. Ile to lat minęło? Ponad 30, a z każdym rokiem więcej 🙂 Dziś tylko wspomnienia dzięki zapisanym słowom. Oryginalna pisownia z bykami. Cdn…
Już całkiem niedługo zacznę publikować swoje pamiętniki… Pisałem je kiedy jeszcze nie było smartfonów. Zacząłem gdy chodziłem do podstawówki.
W szkole podstawowej na trzy zmiany… Ale co było tego powodem, to niestety nie wiem. Dla młodzieży uczącej się, to było jakieś urozmaicenie, jakaś nowość – tak jak dziś nauka zdalna. Ps. Trzy zmiany dotyczyły SP1 w Pasłęku.
Czy mnie się to podobało? Trudno mi to powiedzieć. W każdym razie było to urozmaicenie mojego nastoletniego życia. Gdyby nie ten zapis, to bym sam sobie tego nie przypomniał.
Ech, to dorastanie… To jak jazda bez trzymanki z zamkniętymi oczami 🙂 Chyba spora ilość młodzieży przez to przechodzi nie zdając sobie z tego sprawy. Całe szczęście, że po tym okresie może nastąpić świadoma jazda z mocnym uchwytem kierowcy i z szeroko otwartymi oczami.
Denacki film. Kiedyś nie było komentarzy albo recenzji filmu kinowego przed jego wyświetleniem. Nie było trailerów. Pójście do kina na film było swojego rodzaju ryzykiem 🙂
Jarek i Darek, to koledzy z różnych stron miasteczka. Mieli poczucie humoru i dobrze wychowani. Inni też mieli te walory. Czyżbym w wieku 14 lat zaczął piec babki? Na to wygląda 🙂
Gdy tak się bardziej nad tym wszystkim zastanawiam, to okazuje się, że ten pamiętnik czytam po raz pierwszy po 30 latach i jakoś wcześniej nigdy nie miałem ochoty do niego zaglądać. Nawet powiem szczerze, że chyba o nim zapomniałem.
Niestety Drodzy Państwo, ale trzeba przyznać ten fakt, że czasami wśród młodych dochodzi do różnego rodzaju mowy i może nawet nienawiści a być może robią to całkiem nieświadomie i nie zdając sobie sprawy dlaczego tak mówią. Chodzi mi o używanie wyzwisk. No cóż, dobrze, że człowiek wyrasta z młodości 🙂
Jak pomyślę sobie że buty kosztowały 8000 zł to nie chce mi się wierzyć chociaż sam przeżyłem takie kwoty. I że chciało mi się wyjmować diody z radia… A radio monofoniczne i nie wiem czy z UKF. A co to UKF? Oj… to chyba terminy dziś wcale nie używane 🙂… Continue reading
Kawały nas się trzymały. Dobrze, że były bezpieczne. Do mnie też pewnie pukano do okna i ktoś uciekał. Żeby ułatwić kontakt ze mną kiedyś coś wymyśliłem, ale o tym innym razem.
A w kinie film polski pt. Mewy. Pod koniec lat 80 kino to jedna z głównych rozrywek w moim życiu – coś innego niż tylko telewizja. Lubiłem to miejsce. To był klimat, styl, urozmaicenie. Wtedy, zupełnie jak dziś, inaczej się odbiera przekaz.
Ciekawe, o której godzinie pod wieczór musiałem zgasić światło. Co ma zrobić nastolatek, gdy już musi zgasić światło? Nie ma komórki, komputera, telewizora. Po prostu chyba idzie spać…
Czyżbym nie poszedł do kina? Wszystko na to wskazuje. Czy dziś ktoś chodzi sam do kina? No i niestety pijaństwo w rodzinie… Jaka to przyjemność upić się do upadłego?
Wydaje mi się, że nastolatki nie lubią biegać na WF-ie. Bieg nad jeziorko, to w mojej ocenie wtedy było chyba za jakąś karę… Wiadomo, że lepiej pograć w kosza, w nożną, czy ręczną…
Koniec wakacji zawsze jest smutny… Koniec wakacji z młodzieżą z sąsiedztwa… Koniec wakacji z muzyką… No, ale zacznie się szkoła… Co będzie się działo w szkole? Sam jestem ciekawy swoich wspomnień z papieru 🙂
Po 32 latach wszystko się zachowało. Zeszyt nawet obszyłem mocnym, cienkim sznurkiem – że też mi się chciało… Na napisy nie zwracajcie uwagi… Losowo były wpisywane. Co będzie w drugim zeszycie? Więcej treści i bardziej kolorowo. No i będzie też cenzura – musowo 🙂
Z mojej przeszłości pojawiały się różne znajomości i przyjaźnie. Na pewno bardzo dobrze żyło mi się z młodzieżą z sąsiedztwa… Potem poszerzyła mi się kolekcja bliskich mi osób… Oczywiście wrogów nie brakowało, ale trzeba o nich zapomnieć i iść dalej 🙂
Cenzura jednak musi być. Gdy to wszystko czytałem sobie, to stwierdzić musiałem, że trzeba jednak pewne informacje utajnić 🙂 Cóż… Nie wszystko jest na sprzedaż 🙂
Wszystkie osoby, które wymienione są w dzienniku z mojej młodości kojarzę, ale tego Roberta nie pamiętam… Może jeszcze kiedyś wystąpi w następnych dniach.
Osobiście wydaje mi się, że jest to moja ulubiona zabawa z lat mojej młodości. Ulica, na której mieszkałem miała ku temu dobre warunki – był basen, a wzdłuż niego są posadzone klony. Sama zabudowa basenu i bydynków administracyjnych też stwarzała dobre kryjówki 🙂
Gdzie ja tam taksówką w latach 80…? Okazało się, że jednak do Krzyśka się wybierałem. Ale którego? Mieszkał gdzieś daleko? Może kolejne kartki z wakacyjnego dziennika to ujawnią.
Bluza za 3500 zł, Opole – festiwal to dno dla nastolatka. Ciekawe, czy coś mi się podobało… I tu pojawiają się koledzy : Krzysztof B i Piecia P… Dlaczego nie pisałem nazwisk? – nie mam pojęcia…
Dzisiaj diody, czyli Ledy w jakimś urządzeniu są czymś normalnym, oczywistym i czasami niezauważalnym. Ale dla nastolatka wmontowanie jej do radia, żeby w trakcie muzyki migała, było czymś ekscytującym :). Proste, banalne? A czy zrobiłbyś to samo?
Widać, że dla nastolatka słońce i zajęcia fizyczne mają znaczenie. A kiedy trzeba iść spać, to reszta starszej młodzieży jest na dobre na dworzu i trzeba ich było uciszyć 🙂
Gdyby nie te moje zapiski z przeszłości, to nie wiedziałbym, że były takie miesięczniki jak Panorama i Razem. Kupiłem sobie dawkę informacji zamiast modnej bluzy – jednak chciałem być na czasie z modą. No czyżbym nie lubił słodyczy? Och, ta moja przeszłość 🙂
Mecz RFN:HOLANDIA w TVP1 a w TVP2 FILM. Co lepsze? Dla nastolatka, dla mnie wtedy? Teraz wydaje mi się, że oglądałem mecze, ale w pamiętniku tego nie wyrażam. To, że serial brazylijski, to dno – napisałem a o meczu, że był super, to już cisza. Co za wiek? ? ?… Continue reading
Kto to widział porządek w wakacje? U chłopaka żyjącego 14 lat, to zawsze jest bałagan (tylko o mnie chodzi). Jak wspominam, czekam na znajome mi osoby, no i budzi mnie Ewelina… a Iwona robi mi porządki – swoje porządki, bo ja takiej potrzeby nie widziałem 🙂
Podwyżki cen cukru były dla nastolatka dość uciążliwe – tylko zakupy i zakupy. A cukier kupowałem partiami – każda w innym sklepie. Tak to było w roku 1988.
No i czas w końcu na to by opublikować kolejną kartkę z mojego osobistego pamiętnika i chciałbym jeszcze tylko wspomnieć, że oczywiście jest on jak najbardziej ocenzurowany, gdyż jak się domyślacie chyba nie wszystko nadaje się do publikacji a po drugie to chyba nie chciałbym żeby ktokolwiek to źle odbierał… Continue reading
Ile wtedy miałem lat? Czternaście! Czy w tym czasie bez dostępu do Internetu można się czymś zająć? Okazuje się, że tak. Była jeszcze telewizja z całej tej elektroniki… no i radio, magnetofony, adaptery, walkmany, video i mikrokomputery 🙂
Po raz kolejny dowiaduję się coś o sobie czytając ten dziennik wakacyjny z roku 1988. Błędy nie tylko ortograficzne, leń, gdyż nie idę drugi dzień z rzędu po zakupy, no i znowu narzekam na nudy – typowe dla nastolatków? Coś dobrego? Tak – pisałem piórem (takim na atrament).
