Pamiętnik, dziennik, blog analogowy 😁 Śmierć bliskiej osoby, dorastanie, nowe relacje, nowe doświadczenia i jednocześnie brak jednego z rodziców – to wszystko są niezwykle silne doświadczenia, które mogą wywołać u nastolatka burzę emocji. Jest to sytuacja niezwykle złożona, w której młoda osoba musi zmagać się z wieloma sprzecznymi uczuciami. Jak… Continue reading
Piękno to być może rzecz gustu. Punkt widzenia może się zmienić co kilkadziesiąt lat. Zreszta każdy odbiera rzeczywistość na ile w danym wieku ją postrzega. Kino nocne było dla mnie “syfne”. A jakie miało być, aby takie nie było? Tego nie jestem w stanie powiedzieć. Ale wiem, co powiedziałem w… Continue reading
Potrzeba towarzystwa jest bardzo silna. Swoim zasięgiem w latach 80 i 90 a na pewno i teraz obejmuje również i inne szkoły podstawowe, które funkcjonują w pobliżu albo w dalszej nawet odległości. W dobie dzisiejszego stanu, który trwa już prawie 2 lata taką silną potrzebę wzajemnego, bliskiego, osobistego kontaktu widać… Continue reading
Kiedy już minął akademicki kwadrans oczekiwania nie pozostało mi nic innego, jak wykonać krok, który zazwyczaj się w takich sytuacjach odbywa, czyli po prostu pójść do domu, bez dalszego oczekiwania. Jak się można tylko domyślać bez żadnego żalu, że ten ktoś nie przyszedł. I tutaj muszę przyznać, że w tamtych… Continue reading
Sam ich widok był dla mnie przerażający. Być może tak pomyślałem w roku 1989. Ale to tylko pokazuje, że czasami strach jest nieodłączną częścią naszego życia w wieku dorastania, ale i również w dojrzałym i średnim wieku towarzyszy nam to uczucie. W tamtym czasie, w latach 80 i 90 dość… Continue reading
Takich lekcji wychowania fizycznego się nie zapomina, gdyż jak widać zapisałem to w swoim pamiętniku. No a po latach też takie wyciski na tej lekcji Kultury Fizycznej pamiętam. Pan nauczyciel niskiego wzrostu potrafił bardzo mocno zajść uczniom za skórę. Być może było tak dlatego, że my jemu zaszliśmy za skórę… Continue reading
W czasie, gdy nie było telefonów komórkowych na lekcjach musieliśmy sobie jakoś radzić z przekazywaniem informacji sobie nawzajem. Być może i takie techniki są stosowane dzisiaj na lekcjach, bo być może jest swojego rodzaju zakaz używania telefonów komórkowych podczas zajęć lekcyjnych. W każdym razie takie przeżycie niosło ze sobą swoisty… Continue reading
Każdy inaczej wspomina lata 80. Całe szczęście, że wziął mi się w głowie skądś olej i zapisywałem sobie niektóre swoje wydarzenia z tych lat. Jak widać z ostatnich dni tamtych czasów, to zapisywałem głównie rozrywkowe rzeczy, które miały wtedy dla mnie jakieś znaczenie.
A w roku 1989 prowadziliśmy własne śledztwo. Czym ono się różniło od dzisiejszego śledztwa? I czy było skuteczne? We wpisie jeszcze informacja o mini grach. I o tym jaką wartość kiedyś stanowiły surowce wtórne.
To chyba już trzeci zeszyt zapisany moimi wspomnieniami sprzed 30 lat. Dzisiaj prezentuję Państwu pierwszą kartkę z tego dziennika. Nieskromnie przyznam, że dzisiaj nie stworzyłbym takiej pierwszej strony swojego pamiętnika jak wtedy, gdy miałem 15 lat.
Zawsze kiedy piję kawę z podobnego kubeczka wracam myślami do mojego rodzinnego miasta. Niestety jestem coraz rzadziej w nim, ale sercem jestem często.
Dziś w komentarzu głosowym o tym, że z perspektywy mojego mijającego czasu młodzież lubi zajęcia.
Internet bardzo by się przydał w latach 80, ale i bez niego jakoś można było żyć 🙂 Więcej w komentarzu głosowym.
Temat lochów i przejść podziemnych to głęboka sprawa. Nigdy tak naprawdę tego gruntownie nie sprawdzono. Znane autorytety mówią, że lochy w Pasłęku były. A skoro były, to gdyby się do nich “dokopać”, to może by nas gdzieś zaprowadziły? Historia pokazuje, że pośpiech jest ważniejszy niż ustalenie co i jak. Było… Continue reading
Dziś bez znaku STOPu i tak już non stop zabytki Pasłęka na różne sposoby. Dziś zamek lekko z góry. Fragment zamku oczywiście, czyli baszta z jednym skrzydłem.
Kiedyś wszystko było prostsze. W prostym zapisie, że ktoś wyszedł i łaziliśmy może kryć się bardzo wiele, choćby to, że młodzi potrzebują zainteresowania, swojego towarzystwa, przyjaźni, spędzenia czasu. Osobiście, to lubiłem łażenie po starym mieście, wzdłuż murów, które miały (i mają) miano najdłuższych w Polsce. Lubiłem rozmowy na takich spacerach…… Continue reading
Dziś kolejna odsłona z kresek. To ręczne dzieło 🙂 pokazuje, że Pasłęk ma naprawdę ładne zabytki i to nie tylko te główne, ale i te mniej zauważane. Rzecz jasna styl, to kwestia gustu. A dziś z pasją fragment kamieniczek znajdujących się przy ulicy biskupa Ignacego Krasickiego w Pasłęku.
Dziś fragment jakiej ulicy w Pasłęku? Budynki z minionego wieku są tylko po jednej stronie. Ich urok jest równie atrakcyjny, co na sąsiednich ulicach. Ciąg dalszy nastąpi 🙂 Komentarz audio? Proszę uprzejmie poniżej…
Oczywiście, że zdjęcie sprzed 1922 roku. Na szczycie kościoła wydaje się, że zabudowa przypomina punkt widokowy. Też tak Państwo uważają? Na pewno można było zrobić stamtąd zdjęcie.
Prawie każdy zamek krzyżacki miał jakieś korytarze, które służyły do ewakuacji. A oprócz nich znane są budowy na przykład studni zamkowych , które też prowadziły ku wyjściu albo do innych przejść podziemnych.
“Kamery telewizji, reporterzy radia i prasy mieli nieskrępowany dostęp do każdego zakątka prowadzonych prac poszukiwaczy, a tubylcy – ile tylko chcieli mogli śledzić każdy nasz krok” Rok 1998. Wiosną, latem przekuto wiele ścian w piwnicach, rozkopano w okolicach zamku kilka miejsc, badano w samych murach, przy plebanii. Te i inne… Continue reading
Brawa dla tych, którzy porzucili choć na chwilę swoje smartfony na rzecz wypoczynku na świeżym powietrzu. Ciekawe czy zima przyszła na chwilę? Póki co, to korzystajmy z niej tam, gdzie można.
Wątek wejść do podziemi w okolicach zamku też pojawia się wielokrotnie. Osoby, które o tym mówią były dziećmi, nastolatkami. Same wchodziły, ale i słyszały od rodziców o tych podziemiach.
Jest styczeń 1945 roku. Wjazd ciężarówek na pasłęcki zamek. Wątek pojawia się podczas omawiania tego tematu przy innych miastach. Ale w tym wypadku ciężarówki z miasta wyjeżdżają puste. #paslek #zagadkipasleka #pasłęk #prholland #StarówkaPasłęk #zabytkipasleka #lochypasleka
Czyja Bursztynowa Komnata? W nawiązaniu do książki Lochy Pasłęka, dziś kolejny cytat.
Lochy Pasłęka to temat, który powraca. Podziemia Pasłęka, to temat rzeka, który fascynuje nie tylko mieszkańców miasteczka. Zainteresowanie zabytkami cały czas rośnie równolegle z remontem zabytkowych murów, który potrwa jeszcze prawie dwa lata. Być może przy tej okazji znajdzie się jakaś nagroda podczas tych napraw.
Chyba nie do końca jestem świadomy, że ktoś robił mi wtedy zdjęcie, ale jakieś tam prześwity swojej pamięci mam… Tylko pytanie… Kto robił to zdjęcie? Tego nie wiem…
Który to był rok? 1994, czy 1995? A może jeszcze inny? W każdym razie pół mojego życia temu to było na weselu w Pasłęku.
Człowiek z przeszłości i z przeszłością. Chyba 45+ do czegoś zobowiązuje 🙂
Nie będzie to pierwsza i ostatnia moja historia kiedy poruszam coś o jabłkach a mianowicie to, że w latach swojej młodości bardzo lubiłem jabłka i oprócz tego lubiłem również jabłonie. Pamiętam, że jako dziecko a właściwie taki wczesny nastolatek lubiłem chyba jak każdy w tym wieku wspinać się na drzewa…. Continue reading
Oczywiście, że tajemnice, które kryje w sobie Pasłęk są bardzo przyciągające i często wracam tam do nich myślami, ale nie tylko one przyciągają mnie do Pasłęka. To również wspomnienia i przeżycia, które pozostaną dopóki żyję. W pewnym sensie zawsze będzie to Mój Pasłęk.
Pamiątki z wycieczki są… Kolega upamiętnił sobie wielką rolą od masła swój pobyt w nowej mleczarni. Hmm… Dlaczego? Może, że była kolorowa. W tamtych czasach wszystko przecież było takie szare 🙂
Śnieg w 1988 roku w październiku już spadł po raz kolejny. Dziś śnieg w ostatnich latach jest zjawiskiem rzadko spotykanym. Aż miło popatrzeć na filmy, w których jest śnieg.
Kolega Olej jak widać ze wspomnień był prawie wszędzie. No cóż… Jak się ma Ogara (taki motorower), to można być i tu i tam. W sumie dobrze, że o tym napisałem. Poćwiczę wydobywanie z mózgu tych wydarzeń 🙂
Czyżbym nie poszedł do kina? Wszystko na to wskazuje. Czy dziś ktoś chodzi sam do kina? No i niestety pijaństwo w rodzinie… Jaka to przyjemność upić się do upadłego?
Jak widać w tym wieku pojawia się wobec najgłębszych uczuć zazdrość, ale i obojętność a wręcz zniesmaczenie, które być może wynika z braku zrozumienia… Również dzięki temu dniu przpomniałem sobie kim był Kobrus… 🙂
Wszystkie osoby, które wymienione są w dzienniku z mojej młodości kojarzę, ale tego Roberta nie pamiętam… Może jeszcze kiedyś wystąpi w następnych dniach.
Adrian i Lewy – kto to? W latach 80 to byli najzwyczajniej moi koledzy ze szkoły a nawet z jednej klasy. Kiedy zaczynały się wakacje spędzaliśmy czas razem na przykład chodząc nad pasłęckie jezioro i przy okazji mieliśmy przygody takie jak opisane na kolejnej kartce mojego pamiętnika. Jak widać robiłem… Continue reading
Ile wtedy miałem lat? Czternaście! Czy w tym czasie bez dostępu do Internetu można się czymś zająć? Okazuje się, że tak. Była jeszcze telewizja z całej tej elektroniki… no i radio, magnetofony, adaptery, walkmany, video i mikrokomputery 🙂
