Kto z nas stał w kolejce po mleko, które było nalewane na ulicy z wozu do kanki? Ja osobiście tego nie robiłem, ale kilku moich znajomych w tym procederze, który był pod koniec lat 80 popularny uczestniczyli. Dzisiaj mleko sprzedawane jest w kartonie albo w butelce plastikowej, ale warto dodać,… Continue reading
Wychowuje nas ulica. Różnie to można rozumieć. Dla mnie wtedy, to było spędzanie czasu wolnego, to rozrywka, poznawanie siebie, świata, rozumienie człowieczeństwa, wyszumienie się, radości i smutki… Nasza ulica była spokojnym miejscem do tego wszystkiego. Bardzo dobrzy, cisi i mili sąsiedzi. Nie zabrakło muzyki w wakacje albo ferie zimowe z… Continue reading
Marcin Warszawiak… Szczerze mówiąc, to o nim nie pamiętałem. Ale to był w sumie fajny kolega. Czasami przyjeżdżał do Pasłęka. Wachlarz kolegów był rozpięty.
Koniec wakacji zawsze jest smutny… Koniec wakacji z młodzieżą z sąsiedztwa… Koniec wakacji z muzyką… No, ale zacznie się szkoła… Co będzie się działo w szkole? Sam jestem ciekawy swoich wspomnień z papieru 🙂
Nastolatki, ale i ogólnie chyba wszyscy tak mamy, że w pamięci bardziej utrwalają się nam jakieś zdarzenia, które są odmienne od tych codziennych. No, ale w tych wspomnieniowych dniach coś się jednak działo, co opisałem.
Krawężniki co jakiś czas powinny się powtarzać w moich wpisach z 1988 roku. Mieszkałem na mało ruchliwej ulicy i można było sobie na to pozwolić, ale też trzeba było uważać. Pojawia się motyw bliskich, przyjaciół, rozrywki w postaci kina Znicz, no i cykliczne szwędanie się dookoła miasta.
Długo musiałbym się zastanawiać i dochodzić do tego, po co Kosta chciał jechać do Sopotu. Długo bym się też zastanawiał nad tym, czy wtedy jeździły jakieś pociągi do Sopotu. No i znowu dało się zauważyć jakieś niepowodzenie między rówieśnikami nastolatkami.
W moich zapiskach z przeszłości znalazł się układ mieszkania… Tego sam się po sobie nie spodziewałem, że coś takiego narysuję – wszystko w miarę dokładnie naniesione 🙂 Szkic znajdował się na dalszych kartkach tego zeszytu. Są tam jeszcze inne moje rysunki i bazgroły – ale to może innym razem…
Z mojej przeszłości pojawiały się różne znajomości i przyjaźnie. Na pewno bardzo dobrze żyło mi się z młodzieżą z sąsiedztwa… Potem poszerzyła mi się kolekcja bliskich mi osób… Oczywiście wrogów nie brakowało, ale trzeba o nich zapomnieć i iść dalej 🙂
Okazuje się, że czasami bywałem pomocny nie tylko w domu, ale i u sąsiadów. Oprócz zrywanie agrestu czasami wykonywałem inne prace w ogródku, ale może o tym będzie mowa w innych dniach wakacji z lat 80.
Domeną nastolatków jest również to, że chcą długo spać. Wstawanie o 12.00 może być normą. Dzieje się tak dlatego, że kiedy młody organizm śpi, to wtedy ciało odpowiednio wypoczywa a i dzięki temu młodzi rosną, zatem sen jest wskazany w tym wieku.
Przyznaję szczerze, że za Chiny nie mam pojęcia, o co chodziło w grę w siódemkę. Zaskakujące jest też to, że to wszystko zapisywałem, ale szkoda że nie opisywałem bardziej szczegółowo, bo dzisiaj po latach wiedziałbym w czym rzeczy w danej takiej czy innej grze.
Do całej listy naszej rozrywki w wakacje doszła jeszcze gra w karty, bo przecież teraz sobie bardziej przypominam , że była to jedna z ciekawszych gier, ale jak widać koledzy z ulicy również mieli pomysły na zakład, który był oczywiście podstępem.
Okazuje się, że do listy różnych zabaw i gier dochodzi jeszcze szubienica, ale zastanawia mnie jeszcze jaką grę przyniósł Maciek, bo chyba występuje po raz kolejny ta właśnie gra, ale nie wiem jaka.
Jeśli nie było piłki do kopania, to jak widać były podchody, gra w kapsle i trochę kultury w paru stacjach radiowych, które nie zachwycały jakością ani doborem muzyki, ale jakoś człowiek wtedy żył i korzystał z tego i jednocześnie w jakiś sposób rozwijał swoją kulturę i poszerzał swoje horyzonty.
Jak widać kino cieszyło się popularnością w moich młodzieńczych latach. Ale nie tylko, bo czas wakacji to czas dużej ilości wolnego czasu, który również znalazł się po atrakcyjnym filmie. Co robiliśmy? Młóciliśmy w małą grę elektroniczną. Do 22.00.
Gdzie ja tam taksówką w latach 80…? Okazało się, że jednak do Krzyśka się wybierałem. Ale którego? Mieszkał gdzieś daleko? Może kolejne kartki z wakacyjnego dziennika to ujawnią.
Bluza za 3500 zł, Opole – festiwal to dno dla nastolatka. Ciekawe, czy coś mi się podobało… I tu pojawiają się koledzy : Krzysztof B i Piecia P… Dlaczego nie pisałem nazwisk? – nie mam pojęcia…
Dzisiaj diody, czyli Ledy w jakimś urządzeniu są czymś normalnym, oczywistym i czasami niezauważalnym. Ale dla nastolatka wmontowanie jej do radia, żeby w trakcie muzyki migała, było czymś ekscytującym :). Proste, banalne? A czy zrobiłbyś to samo?
Widać, że dla nastolatka słońce i zajęcia fizyczne mają znaczenie. A kiedy trzeba iść spać, to reszta starszej młodzieży jest na dobre na dworzu i trzeba ich było uciszyć 🙂
Mecz RFN:HOLANDIA w TVP1 a w TVP2 FILM. Co lepsze? Dla nastolatka, dla mnie wtedy? Teraz wydaje mi się, że oglądałem mecze, ale w pamiętniku tego nie wyrażam. To, że serial brazylijski, to dno – napisałem a o meczu, że był super, to już cisza. Co za wiek? ? ?… Continue reading
Kto to widział porządek w wakacje? U chłopaka żyjącego 14 lat, to zawsze jest bałagan (tylko o mnie chodzi). Jak wspominam, czekam na znajome mi osoby, no i budzi mnie Ewelina… a Iwona robi mi porządki – swoje porządki, bo ja takiej potrzeby nie widziałem 🙂
Okazuje się że mając 14 lat miałem również kolegów, ale i wyłaniały się jakieś zainteresowania, które polegały na tym, że kupowałem części elektroniczne czyli diodę :). Piasek i Jaco… Hmm…
Podwyżki cen cukru były dla nastolatka dość uciążliwe – tylko zakupy i zakupy. A cukier kupowałem partiami – każda w innym sklepie. Tak to było w roku 1988.
Adrian i Lewy – kto to? W latach 80 to byli najzwyczajniej moi koledzy ze szkoły a nawet z jednej klasy. Kiedy zaczynały się wakacje spędzaliśmy czas razem na przykład chodząc nad pasłęckie jezioro i przy okazji mieliśmy przygody takie jak opisane na kolejnej kartce mojego pamiętnika. Jak widać robiłem… Continue reading
Ile wtedy miałem lat? Czternaście! Czy w tym czasie bez dostępu do Internetu można się czymś zająć? Okazuje się, że tak. Była jeszcze telewizja z całej tej elektroniki… no i radio, magnetofony, adaptery, walkmany, video i mikrokomputery 🙂
Po raz kolejny dowiaduję się coś o sobie czytając ten dziennik wakacyjny z roku 1988. Błędy nie tylko ortograficzne, leń, gdyż nie idę drugi dzień z rzędu po zakupy, no i znowu narzekam na nudy – typowe dla nastolatków? Coś dobrego? Tak – pisałem piórem (takim na atrament).
